ಲೇಖಕರು: ಗಣೇಶ ರಾಮಚಂದ್ರ ಮಾಂಡ್ರೆ
ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಅರಿವು ಭೋಧಿ ಪ್ರಕಾಶನ
ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿಂಹ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಹೆಸರು ಶೂರಸಿಂಹ. ಅದು ಬಹಳ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಶೂರಸಿಂಹನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಗುಣವಿತ್ತು — ಅಹಂಕಾರ.
“ನನ್ನಿಗಿಂತ ಬಲವಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ! ನಾನು ಈ ಕಾಡಿನ ರಾಜ!” ಎಂದು ಅದು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಗರ್ವದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಕಾಡಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚಿಟ್ಟೆ ಬಂತು. ಅದು ತುಂಬ ಚುರುಕು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತ. ಸಿಂಹ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕಿತು.
“ಅಯ್ಯೋ ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಣಿ! ನೀನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಏನು?” ಎಂದು ಅವಹೇಳನ ಮಾಡಿತು.
ಚಿಟ್ಟೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿತು, “ರಾಜನೇ, ದೇಹದ ಗಾತ್ರ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಹನೆ ಮುಖ್ಯ.”
ಸಿಂಹ ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, “ನನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಸೋಲಿಸಲಾರರು!” ಎಂದು ಗರ್ಜಿಸಿತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಸಿಂಹ ಒಂದು ಬಲವಾದ ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿತು. ಅದು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಭಯದಿಂದ ದೂರ ನಿಂತವು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಟ್ಟೆ ಬಂದು, ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಬಲೆಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಕಚ್ಚಿ ಕತ್ತರಿಸಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹ ಮುಕ್ತವಾಯಿತು.
ಸಿಂಹ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿತು.
“ನನ್ನ ಅಹಂಕಾರವೇ ನನ್ನ ಸರ್ವನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಚಿಕ್ಕವರನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು,” ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.
ಆ ದಿನದಿಂದ ಶೂರಸಿಂಹ ದಯಾಳುವಾಗಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ರಾಜನಾಯಿತು.
